Elke ochtend op de A12, regen of zon, met mijn Cube op weg naar de kantoren in Utrecht. En ja, ik mag dat declareren. Maar wat mag je echt declareren als je fietst naar werk?
▶Inhoudsopgave
En hoe zit dat met een e-bike? Laat me je door de praktijk loodsen.
De standaard fietskilometervergoeding
Je werkgever mag je een taxvrije reiskostenvergoeding geven van maximaal €0,23 per kilometer. Dat geldt voor de heen- en terugweg.
Dus als je 10 kilometer fietst naar je werk, dat is 20 kilometer retour, dan mag je werkgever je €4,60 per dag geven zonder dat daar belasting over wordt geheven.
Maar hier wordt het interessant: die €0,23 geldt ook als je fietst. Je hoeft geen auto te rijden. Je hoeft geen OV-kaart te hebben.
Gewoon op de fiets stappen en je werkgever mag je dat belonen. Dat is een van die dingen die veel mensen niet weten.
En met een e-bike?
Hier wordt het spannend. Want een e-bike is nog steeds een fiets.
De wet maakt geen onderscheid tussen een gewone stadsfiets en een Gazelle CityGo of een Stromer ST5. Als je trapt — en bij een e-bike doe je dat, ook al helpt de motor — dan valt het onder de fietskilometervergoeding. Wat me opvalt is dat veel werkgevers hier twijfelen.
Ze zien een dure e-bike en denken: "Dat is geen gewone fiets." Maar de Belastingdienst kijkt naar het vervoermiddel, niet naar de prijstje.
Een e-bike is een fiets met hulp. Dat is het.
Wat als je werkgever niets geeft?
Dan kun je zelf aangifte doen. Je kunt de fietskilometervergoeding aanvragen bij je belastingaangifte.
Maar let op: je moet kunnen aantonen dat je daadwerkelijk gefietst hebt.
Een GPS-tracking op je telefoon helpt, maar een e-bike met een Bosch-motor houdt ook bij hoeveel kilometers je hebt gereden. Die data kun je gebruiken als bewijs. Eerlijk gezegd, ik vind dat de administratie hier nog te ingewikkeld is.
Als je dagelijks fietst, dan is het bijhouden van je kilometers geen rocket science. Maar de fiscus wil graag zien dat je het serieus neemt.
De e-bike als zakelijk vervoer
Stel: je gebruikt je e-bike ook voor zakenritjes. Dan wordt het anders. Je kunt dan de werkelijke kosten declareren, of meer lezen over de kosten van je e-bike per kilometer.
Maar je moet wel kunnen aantonen welke kilometers zakelijk zijn en welke privé.
Dat is lastiger dan je denkt. Want wie houdt er echt bij welke kilometer voor werk is en welke voor de supermarkt?
Ik gebruik mijn Riese & Müller voor alles, dus ik hou het simpel: alleen de woon-werkverkeer declareer ik. De rest is privé.
Wat je moet weten over de actieradius
Even terug naar de praktijk. Als je dagelijks fietst, dan weet je dat de actieradius van je e-bike in de winter flink daalt.
Bij vrieskou kan je 20 tot 30 procent minder kilometers maken. Dat betekent dat je soms moet opladen op kantoor, of dat je een accu met meer capaciteit nodig heeft.
Dat is trouwens een van de redenen waarom ik voor een middelmotor kies. Een middelmotor voelt natuurlijker aan, vooral op drukke fietspaden waar je vaak moet wisselen van snelheid. Een achtermotor trekt je meer, maar voelt minder intuitief. Voor woon-werkverkeer in de stad is een middelmotor mijn voorkeur.
Concreet: wat kun je doen?
Vraag je werkgever om de fietskilometervergoeding. Wist je dat je hiermee ook flink wat CO2 bespaart per jaar? Het is hun recht om dat te geven, en het kost jou niets.
Als ze weigeren, hou dan je kilometers bij en doe het zelf bij je aangifte. En als je een e-bike koeg, kies dan voor een model dat past bij je dagelijkse route. Niet voor de snelste of de duurste, maar voor de fiets die elke ochtend weer start, ook bij -5 graden.
Een stabiel frame, een betrouwbare motor, en een accu die door de winter komt.
Dat is geen luxe. Dat is noodzaak. Want op de A12, in de regen, met een achterlicht dat nog net werkt — daar heb je geen dure speed-ped voor nodig. Je hebt een fiets die doet wat hij moet doen. En als je kijkt naar de kosten van woon-werkfietsen versus openbaar vervoer, dan mag je die investering gewoon declareren.